Wij hadden met mijn moeder afgesproken op een dagje te gaan uitwaaien aan de zee. En mijn moeder maakte ook de opmerking dat Yanou scheel keek, en ik had het echt moeilijk om dit aan te horen, maar het was wel voor ons een degelijke bevestiging dat er iets aan de hand was. Een dag nadien werd ze wakker en we geloofden onze...
2) De geboorte van Yanou
Posted 28/11/2009 14:16:47
We waren enkele jaren getrouwd en we hadden een onbezorgd leven en er was in ons liefdesnestje natuurlijk plaats voor een kindje. Al snel geraakte ik
zwanger en wij werden euforisch van geluk. Het kon niet op. Je beeldt je in hoe het leven zal zijn als je baby er is. Soms had ik een koopwoede en kwam ik thuis met hemdjes, kruippakjes en knuffeljes mochten er zeker niet ontbreken. En mezelf verwennen met allerlei verse vruchtensapjes en fruitsla,...
1) Waarom deze pagina?
Posted 28/11/2009 14:16:47D eze site is voortgekomen uit de ervaringen van ons drieën. Antoon (zie medisch dossier Antoon), Shifra en haar ouders (zie medisch dossier Shifra) en Kees (Zie medisch dossier Kees). Maar we zijn ervan overtuigd dat er vele andere mensen zijn met soortgelijke verhalen en ervaringen. De een wat spectaculairder dan de ander, maar we denken dat juist de verhalen van andere mensen een goede steun kunnen betekenen voor ieder die op zoek...
Mvr. X. geneest door de Moermantherapie van een inoperabele en ongeneeslijke alvleesklierkanker.
Posted 10/01/2010 16:17:3515 februari 2015: op vragen gesteld in reacties: vorig jaar heeft mevrouw X ons nog een donatie gegeven en vertelde ze mij via mail dat het nog steeds goed met haar ging en geen enkel teken van een recidief van haar alvleesklierkanker.
3 juni 2011: hieronder het verhaal van mevrouw X. Enkele jaren geleden heeft zij nog een interview gegeven aan Uitzicht het maandblad van de Moermanvereniging en ging het nog steeds uitstekend met haar. Ik weet niet hoe...
Wim (zaadbalkanker) is na operatieve verwijderijng van recidief (in 2008) weer volledig aan het werk en is al weer enkele jaren klinisch kankervrij. Met dank aan de Agaricus Blazei Murill, een paddenstoel met medische kwaliteiten
Posted 28/11/2009 14:16:4625 november 2011: Gisteren nog uitgebreid met Wim gesproken. Aanvullend op onderstaande informatie vertelde hij me dat een recente scan uitwees dat hij nog steeds kankervrij is. Niets wijst erop dat hij weer een recidief zou krijgen. Hij vertelde ook dat hij trouw zijn Agraricus Blazei - extract van een medicinale paddenstoel gebruikt om zijn immuunsysteem te stimuleren. Zie ook verderop in zijn verhaal in linkerkolom aan te klikken.
16 oktober 2011: Hier het ervaringsverhaal van Wim die in 1998 werd geconfronteerd...
Wim blijkt na groot halfjaarlijks onderzoek nog steeds klinisch kankervrij
Posted 28/11/2009 14:16:4612 maart 2006:
Wim kreeg enkele weken geleden een groot halfjaarlijks onderzoek met scans en bloedonderzoek enz. En afgelopen donderdag kreeg hij wederom een uitslag die alleen maar positief was. Niets wijst erop dat er sprake is van een opkomend recidief en Wim lijkt klinisch nog steeds volledig kankervrij, nu al bijna drie jaar dus. En hij is lichamelijk in een uitstekende conditie vertelde hij ons. Hij is dan ook deze week met zijn gezin op vakantie gegaan om hier...
Huidige situatie 28 februari 2006
Posted 28/11/2009 14:16:46Huidige situatie d.d. 28 februari 2006
Najaar 2003 net na de chemokuren komt Wim door zijn werkzaamheden voor DSM in aanraking met verschillende alternatieven voor anti-biotica in diervoeders. Zo ook krijgt hij informatie over de immuunstimulerende werking van de Agaricus Blazei Murill , ook wel amandelpaddestoel genoemd, zowel bij dieren als ook bij mensen. Wim maakt afspraken met enkele producenten in Brazilë en in China en vooral het contact in China lijkt interessant want deze biedt de paddestoelen aan...
Het tweede recidief
Posted 28/11/2009 14:16:46
Het tweede recidief
Het gaat goed met Wim tot januari 2003. Wim voelt een knobbeltje in zijn rug en durft dit in eerste instantie niet aan vrouw te vertellen, om haar niet nodeloos ongerust te maken, maar omdat hij er meer en meer last van krijgt vraagt hij haar eens naar zijn rug te kijken. En jawel zijn vrouw ziet een grote knobbel onder zijn huid zitten. Het voelt als een vetbult maar voor alle zekerheid gaat Wim wel direct naar...
Het gaat goed met Wim tot januari 2003. Wim voelt een knobbeltje in zijn rug en durft dit in eerste instantie niet aan vrouw te vertellen, om haar niet nodeloos ongerust te maken, maar omdat hij er meer en meer last van krijgt vraagt hij haar eens naar zijn rug te kijken. En jawel zijn vrouw ziet een grote knobbel onder zijn huid zitten. Het voelt als een vetbult maar voor alle zekerheid gaat Wim wel direct naar...
Het eerste recidief
Posted 28/11/2009 14:16:46
Het eerste recidief
Bijna drie jaar later eind december 2000 tijdens het helpen met een verhuizing van een vriend voelt Wim ineens rugpijn. Hij had een zware koelkast de trap opgedragen dus dacht dat hij zich vertild had. De pijn bleef echter en eind januari 2001 stuurt de huisarts Wim naar een kraker. De huisarts bevestigt nog maar eens dat het risico dat dit weer iets met zijn eerdere kanker te maken kon hebben heel erg klein was omdat Wim al...
Bijna drie jaar later eind december 2000 tijdens het helpen met een verhuizing van een vriend voelt Wim ineens rugpijn. Hij had een zware koelkast de trap opgedragen dus dacht dat hij zich vertild had. De pijn bleef echter en eind januari 2001 stuurt de huisarts Wim naar een kraker. De huisarts bevestigt nog maar eens dat het risico dat dit weer iets met zijn eerdere kanker te maken kon hebben heel erg klein was omdat Wim al...
De klachten en de diagnose in 1997
Posted 28/11/2009 14:16:46
De klachten en de diagnose in 1997
Wim had eind 1997 nog geen echte klachten. Zijn oudste dochter was net geboren. Hij voelde wel al enkele weken een verdikking in een van zijn teelballen. Hij ging met een vriend naar de sauna, hem vertelde hij zijn “probleem” en het was deze vriend die hem eigelijk aanmoedigde om het ter sprake te brengen. Omdat hij toch met zijn oudste kind bij de huisarts kwam de volgende dag vertelde hij zijn ongerustheid aan...
Wim had eind 1997 nog geen echte klachten. Zijn oudste dochter was net geboren. Hij voelde wel al enkele weken een verdikking in een van zijn teelballen. Hij ging met een vriend naar de sauna, hem vertelde hij zijn “probleem” en het was deze vriend die hem eigelijk aanmoedigde om het ter sprake te brengen. Omdat hij toch met zijn oudste kind bij de huisarts kwam de volgende dag vertelde hij zijn ongerustheid aan...