probiotica - melkzuurbacterien na operatie van darmkanker vermindert sterk de complicaties en geeft veel minder bloedingen, ontstekingen en darmafsluitingen dan zonder probiotica

Zie verder in gerelateerde artikelen, maar zie ook de literatuurlijst niet toxische stoffen en voedingsupplementen van arts-bioloog drs. Engelbert Valstar specifiek bij darmkanker 

Onder het abstract van deze studie alle studies uit de literatuurlijst van Valstar specifiek met probiotica - melkzuurbacteriën bij vormen van darmkanker.

15 juli 2020: Bron: MED ARCH. 2019 OCT; 73(5): 316-320 RECEIVED: SEP 12, 2019 | ACCEPTED: OCT 15, 2019

Wanneer operabele darmkankerpatienten met stadium III na hun operatie een maand lang...

Lees verder ...

Avastin - bevacizumab naast Xeloda - capecitabine faalt op overall overleving en ziektevrije tijd bij darmkanker stadium II en III aldus fase III studie QUASAR2

5 oktober 2016: Bron: The Lancet

De tussenresultaten zoals hieronder al eerder beschreven zijn inmmiddels bevestigd in een eindevaluatie en gepubliceerd in The Lancet: Avastin - bevacizumab geeft geen enkel voordeel wanneer toegevoegd aan Xeloda - capecitabine bij darmkanker stadium II en III. Zie volledige studierapport: 

Adjuvant capecitabine plus bevacizumab versus capecitabine alone in patients with colorectal cancer (QUASAR 2): an open-label, randomised phase 3 trial

Interpretation

The addition of bevacizumab to capecitabine in the adjuvant...

Lees verder ...

Als geopereerde darmkankerpatiënten water en zout krijgen toegevoegd om de ontlasting weer op gang te krijgen verslechtert dit hun herstel en verlengt ziekenhuis verblijf met drie dagen, is 50 procent langer,

15 juni 2005: Bron: The Lancet. 2002 May 25;359(9320):1812-8.

Wanneer darmkankerpatiënten direct na een operatie zout en water krjgen toegediend met als doel de ontlasting weer op gang te brengen gebeurt juist het tegenovergestelde. De ontlasting komt later op gang en de duur van verblijf in het ziekenhuis wordt maar leifst met drie dagen = 50% verlengt, een hoog significant verschil. Dit alles blijkt uit een gerandomiseerde studie, al in 2002 gepubliceerd in The Lancet.