Internistenbezoek volgde. Deze specialist vertelde me meer over non-Hodgkin lymfomen. Al jaren was ik erg moe en ook was ik nogal tobberig en zwaarmoedig, terwijl ik als vrolijk bekend stond. De internist vertelde dat de ziekte al lange tijd aanwezig moest zijn, dat het een chronische aandoening was, en dat de levensverwachting gemiddeld 10 jaar was. Een ander verhaal dan dat van de chirurg. Dat bericht kwam hard aan: ik was 55 jaar, en wenste m'n man, m'n...

Lees verder ...

Mw. Bruins d.d. 10 augustus 2001:

In de 70-er jaren zag ik een documentaire over dr. Moerman, van wie ik nooit eerder had gehoord, waarvan ik zeer onder de indruk was. Het was een kritisch verhaal, maar ik dacht: wanneer er slechts één mens door zou genezen, dan is zijn visie al de moeite van acceptatie en verdere studie waard! En ook: ik zou bij ziekte meteen de Moerman therapie volgen. Toen mijn favoriete tante van 65 jaar kort daarna "inoperabel...

Lees verder ...

D eze site is voortgekomen uit de ervaringen van ons drieën. Antoon (zie medisch dossier Antoon), Shifra en haar ouders (zie medisch dossier Shifra) en Kees (Zie medisch dossier Kees). Maar we zijn ervan overtuigd dat er vele andere mensen zijn met soortgelijke verhalen en ervaringen. De een wat spectaculairder dan de ander, maar we denken dat juist de verhalen van andere mensen een goede steun kunnen betekenen voor ieder die op zoek is...

Lees verder ...

Fase 5 periode januari 2002 en verder

En net toen we dachten 'eruit' te zijn, kreeg mijn man 'zenuwpijnen'. Pijnen, ook weer rond de bekkenstreek, die nu eens daar dan weer ergens anders zaten. Waar geen pijnstiller meer tegen hielp, zelfs morfine niet. Slapen ging niet meer en op het laatst ook weer moeite met eten. Een periode van 6 weken moeizaam doorworstelen en niet weten wat je eraan moet doen. Je weer wanhopig en...

Lees verder ...

Fase 4 periode juni 2001 t/m januari 2002
Zo goed als we ons voelden- en het ging in de periode hiervoor zo slecht- ging het medisch gezien eigenlijk in deze periode. Zowat alles wat men kan bedenken overkwam ons in deze periode. 
Het begon ermee dat geconstateerd werd dat er uitzaaiingen actief geworden waren in het bekken van mijn man en zelfs tot in zijn darmen (binnen twee maanden na de laatste chemokuur). Vlak daarna werd duidelijk dat hij...

Lees verder ...

Fase 3 periode maart 2001 t/m juni 2001

Dit is de periode dat we besloten om onze blik verder te richten dan alleen de behandelingen in Nederland.  Het moeilijke is dan dat je niet weet waar je moet beginnen. De wildste plannen hadden we, bijvoorbeeld een medische student inhuren om vervolgens op internet alle behandelingen ter wereld op het terrein van longkanker in kaart te...

Lees verder ...

Fase 2 periode november 2000 t/m maart 2001

In deze periode staat alles in het licht van het ondergaan van de behandelingen, het op de hoogte brengen van iedereen die je kent.  Vervolgens komen er weken waarbij iedereen langs wil komen en bezig is afscheid te nemen. Dat legt een enorme druk op je en is heel moeilijk omdat je zelf zo vol met emoties zit. Het is allemaal erg confronterend en soms...

Lees verder ...

Fase 1 periode mei 2000 t/m november 2000

Vanaf april 2000 begon mijn man te klagen over pijn in zijn rug. We weten dat aan een ongeluk met het karten. Maar in plaats dat het minder werd, werd het steeds iets erger. Omdat het zo geleidelijk ging, waren we ons niet bewust dat het om iets ernstigs ging.

In de loop van de maanden had hij met vlagen dat de...

Lees verder ...

Inleiding

Ik heb dit stuk van mijn kant over de ziekte van mijn man Bert, ‘Aan de Zijlijn’ genoemd omdat dat de kant is waar je als partner en familie staat. Je bent onderdeel maar toch weer niet. Je maakt gedeeltelijk mee wat zij meemaken als patiënten maar vanuit een totaal andere hoek.

Toch staat ook jouw wereld op zijn kop en die staat vaak in het teken van de...

Lees verder ...

Van Marije, Bert zijn vrouw, kreeg ik gisteravond (d.d. 10 april 2002) een e-mail dat Bert op 1 april is overleden aan zijn longkanker. Hoe alles zo snel heeft kunnen gebeuren weet ik niet. Op 9 maart mailde Marije mij (de week daarvoor had ik Bert nog telefonisch gesproken en hij was vol optimisme en blij toen) dat scans hadden...

Lees verder ...