Bloedtest APS2 zou de vroege en nauwkeurige diagnose van de ziekte van Alzheimer in zowel de eerste als de tweede lijn aanzienlijk kunnen verbeteren.

Zie ook in gerelateerde artikelen.

Zie ook dit artikel: https://kanker-actueel.nl/NL/alzheimer-dementie-is-via-een-bloedtest-jaren-voordat-de-ziekte-zich-openbaart-op-te-sporen-en-daardoor-wellicht-ook-te-voorkomen-of-uit-te-stellen-voordat-de-ziekte-ernstig-wordt.html

21 augustus 2024: Bron: JAMA. Published online July 28, 2024.

Bloedtest APS2 blijkt voor 91 tot 92 procent nauwkeurig te voorspellen of iemand al de eerste symptomen van de ziekte van Alzheimer - dementie aan het ontwikkelen is. Vooral bij het ontdekken van de eerste symptomen van het gefosforyleerde p-tau217 blijkt de boosdoener bij patiënten met de ziekte van Alzheimer - dementie.

In het Zweedse onderzoek werden 1213 patiënten onderzocht die werden beoordeeld vanwege hun cognitieve symptomen. Sommige werden beoordeeld door huisartsen en sommige door dementiespecialisten. Bij alle patiënten werd de bloedtest beoordeeld.

Van de door huisartsen beoordeelde patiënten werd bij 61% vastgesteld dat ze de ziekte van Alzheimer - dementie hadden. De specialist deed het beter en identificeerde 73% van de patiënten met de ziekte van Alzheimer - dementie. De bloedtesten identificeerden echter 91% van de patiënten met de ziekte van Alzheimer - dementie dus 20 procent meer.

Resultaten uit het abstract:

De gemiddelde leeftijd was 74,2 jaar (SD, 8,3 jaar), 48% was vrouw, 23% had subjectieve cognitieve achteruitgang, 44% had milde cognitieve stoornissen en 33% had dementie. Zowel in de eerstelijnszorg als in de tweedelijnszorg had 50% van de patiënten Alzheimer-pathologie.
Wanneer de plasmamonsters in één batch in de eerstelijnszorggroep werden geanalyseerd, was de AUC 0,97 (95% BI, 0,95-0,99) wanneer de APS2 werd gebruikt, de PPV was 91% (95% BI, 87%-96% ), en de NCW was 92% (95% BI, 87%-96%);
In de tweedelijnszorggroep was de AUC 0,96 (95% BI, 0,94-0,98) wanneer de APS2 werd gebruikt, de PPV 88% (95% BI, 83%-93%) en de NPV 87% (95%). % BI, 82%-93%).
Toen de plasmamonsters prospectief (tweewekelijks) werden geanalyseerd in de eerstelijnszorggroep, was de AUC 0,96 (95% BI, 0,94-0,98) wanneer de APS2 werd gebruikt, de PPV was 88% (95% BI, 81%-94% ), en de NCW was 90% (95% BI, 84%-96%);
In de tweedelijnszorggroep was de AUC 0,97 (95% BI, 0,95-0,98) wanneer de APS2 werd gebruikt, de PPV 91% (95% BI, 87%-95%) en de NPV 91% (95%). % BI, 87%-95%).
De diagnostische nauwkeurigheid was hoog in de vier studiegroepen (bereik: 88%-92%). Eerstelijnsartsen hadden een diagnostische nauwkeurigheid van 61% (95% BI, 53%-69%) voor het identificeren van klinische Alzheimer na klinisch onderzoek, cognitieve tests en een computertomografische scan versus 91% (95% BI, 86%-96% ) met behulp van de APS2.
Dementiespecialisten hadden een diagnostische nauwkeurigheid van 73% (95% BI, 68%-79%) versus 91% (95% BI, 88%-95%) met behulp van de APS2.
In de totale populatie verschilde de diagnostische nauwkeurigheid bij gebruik van de APS2 (90% [95% BI, 88%-92%]) niet van de diagnostische nauwkeurigheid bij gebruik van het percentage p-tau217 alleen (90% [95% BI, 88% BI, 88%). %-91%]).

Dus toen de auteurs de APS2-score vergeleken met alleen het gefosforyleerde p-tau217 percentage, was er geen verschil. Beide parameters deden het even goed. De onderzoekers stellen dat om de kosten te drukken, gewoon het gefosforyleerde p-tau217 te meten als een percentage van het normale p-tau217 en het meten van beta-amyloid vergeten, omdat het niet veel lijkt bij te dragen. Want de onderzoekers merkten op dat het toevoegen van amyloïdegetallen de test niet verbeterde.
Misschien zou het kunnen betekenen dat het gefosforyleerde p-tau217 het ziekteproces aanstuurt. Dit lijkt logisch, want als de microtubuli, het metrosysteem, niet werken, zal dat leiden tot celdood. Misschien zouden toekomstige studies kunnen kijken naar longitudinale metingen van tau om te zien hoe het zich gedraagt. De onderzoekers zeiden wel dat ze nog meer onderzoek moeten doen in meer diverse populaties om erachter te komen wat de grenswaarden zijn voor normaal of abnormaal.

Voorafgaand aan deze test spraken veel mensen over het APOE4-gen, dat geassocieerd is met een hoger risico op de ziekte van Alzheimer. De aanwezigheid van dit gen betekent echter alleen dat een individu een verhoogd risico loopt om de ziekte van Alzheimer te ontwikkelen, maar het geeft niet aan of dit op dit moment gebeurt, aldus de onderzoekers. Deze nieuwe test vertelt ons dat het gefosforyleerde p-tau217 de boosdoener is. Dus als er sprake is van een slechte knoop, zitten de knopen hoogstwaarschijnlijk in de neuronen zelf.

Zorgaanbieders die geïnteresseerd zijn in het bestellen van de PrecivityAD2-test kunnen contact opnemen via de website https://precivityad.com.

Het volledige studieverslag is gepubliceerd in JAMA en is tegen bepaalde voorwaarden gratis in te zien of te downloaden.

Hier het abstract van de studie:

FullText

Key Points

Question Can a blood test based on the ratio of plasma phosphorylated tau 217 (p-tau217) relative to non–p-tau217 (expressed as percentage of p-tau217) combined with the amyloid-β 42 and amyloid-β 40 plasma ratio (the amyloid probability score 2 ) accurately identify Alzheimer disease in primary care and secondary care when prospectively applying predefined biomarker cutoff values?

Findings There were 1213 patients undergoing cognitive evaluation in primary or secondary care. The APS2 had high diagnostic accuracy (range, 88%-92%) for detecting Alzheimer disease pathology in both primary and secondary care. Dementia specialists identified clinical Alzheimer disease with a diagnostic accuracy of 73% vs 91% using the APS2 and primary care physicians had a diagnostic accuracy of 61% vs 91% using the APS2.

Meaning This blood test (the APS2) had high diagnostic accuracy for identifying Alzheimer disease among individuals with cognitive symptoms in primary and secondary care, providing superior performance compared with the diagnostic accuracy after standard clinical evaluation (not using Alzheimer disease biomarkers).

Abstract

Importance An accurate blood test for Alzheimer disease (AD) could streamline the diagnostic workup and treatment of AD.

Objective To prospectively evaluate a clinically available AD blood test in primary care and secondary care using predefined biomarker cutoff values.

Design, Setting, and Participants There were 1213 patients undergoing clinical evaluation due to cognitive symptoms who were examined between February 2020 and January 2024 in Sweden. The biomarker cutoff values had been established in an independent cohort and were applied to a primary care cohort (n = 307) and a secondary care cohort (n = 300); 1 plasma sample per patient was analyzed as part of a single batch for each cohort. The blood test was then evaluated prospectively in the primary care cohort (n = 208) and in the secondary care cohort (n = 398); 1 plasma sample per patient was sent for analysis within 2 weeks of collection.

Exposure Blood tests based on plasma analyses by mass spectrometry to determine the ratio of plasma phosphorylated tau 217 (p-tau217) to non–p-tau217 (expressed as percentage of p-tau217) alone and when combined with the amyloid-β 42 and amyloid-β 40 (Aβ42:Aβ40) plasma ratio (the amyloid probability score 2 ).

Main Outcomes and Measures The primary outcome was AD pathology (determined by abnormal cerebrospinal fluid Aβ42:Aβ40 ratio and p-tau217). The secondary outcome was clinical AD. The positive predictive value (PPV), negative predictive value (NPV), diagnostic accuracy, and area under the curve (AUC) values were calculated.

Results The mean age was 74.2 years (SD, 8.3 years), 48% were women, 23% had subjective cognitive decline, 44% had mild cognitive impairment, and 33% had dementia. In both the primary care and secondary care assessments, 50% of patients had AD pathology. When the plasma samples were analyzed in a single batch in the primary care cohort, the AUC was 0.97 (95% CI, 0.95-0.99) when the APS2 was used, the PPV was 91% (95% CI, 87%-96%), and the NPV was 92% (95% CI, 87%-96%); in the secondary care cohort, the AUC was 0.96 (95% CI, 0.94-0.98) when the APS2 was used, the PPV was 88% (95% CI, 83%-93%), and the NPV was 87% (95% CI, 82%-93%). When the plasma samples were analyzed prospectively (biweekly) in the primary care cohort, the AUC was 0.96 (95% CI, 0.94-0.98) when the APS2 was used, the PPV was 88% (95% CI, 81%-94%), and the NPV was 90% (95% CI, 84%-96%); in the secondary care cohort, the AUC was 0.97 (95% CI, 0.95-0.98) when the APS2 was used, the PPV was 91% (95% CI, 87%-95%), and the NPV was 91% (95% CI, 87%-95%). The diagnostic accuracy was high in the 4 cohorts (range, 88%-92%). Primary care physicians had a diagnostic accuracy of 61% (95% CI, 53%-69%) for identifying clinical AD after clinical examination, cognitive testing, and a computed tomographic scan vs 91% (95% CI, 86%-96%) using the APS2. Dementia specialists had a diagnostic accuracy of 73% (95% CI, 68%-79%) vs 91% (95% CI, 88%-95%) using the APS2. In the overall population, the diagnostic accuracy using the APS2 (90% [95% CI, 88%-92%]) was not different from the diagnostic accuracy using the percentage of p-tau217 alone (90% [95% CI, 88%-91%]).

Conclusions and Relevance The APS2 and percentage of p-tau217 alone had high diagnostic accuracy for identifying AD among individuals with cognitive symptoms in primary and secondary care using predefined cutoff values. Future studies should evaluate how the use of blood tests for these biomarkers influences clinical care.