Zie ook in gerelateerde artikelen

5 januari 2026: Bron: JAMA Oncology Published Online: October 30, 2025

Ook uit drie grote langjarige observatiestudies te weten de Health Professionals Follow-Up Study, 1988-2020; Nurses’ Health Study, 1988-2021; en de Nurses’ Health Study II, 1991-2021, met totaal 231.067 mannen en vrouwen die tot 32 jaar werden gevolgd, blijkt dat dagelijks een stevige wandeling en / of hardlopen het ontstaan van kanker in het spijsverteringsstelsel van mond tot anus grotendeels kan worden voorkomen.

Na correctie voor het volhouden op lange termijn bleek dat het wandelen voor ongeveer 5 uur per week of voor hardlopen 2 uur per week (mediaan 17 MET-uren/week) geassocieerd was met een aanzienlijke vermindering van het risico van ontstaan van kanker van het onderste deel van het spijsverteringsstelsel, terwijl het uitvoeren van veel hogere niveaus (d.w.z. wandelen en hardlopen op ongeveer 39 MET-uren/week) geen verder voordeel opleverde in relatie tot het verminderen van het risico op het ontstaan van kanker in het spijsverteringsstelsel.

Kanker in het spijsverteringsstelsel omvat van boven naar beneden: mond- en keelkanker, slokdarmkanker, maagkanker, dunnedarm kanker, dikkedarm kanker, rectumkanker / anuskanker. Daarnaast bleek ook uit de studie dat het ontstaan van alvleesklierkanker, leverkanker en galwegenkanker gunstig werd beïnvloed door een stevige wandeling en / of hardlopen.

Resultaten uit het abstract vertaald in het Nederlands:

Resultaten:

Gedurende een follow-up van maximaal 32 jaar bij 231.067 mannen en vrouwen (mediane leeftijd, 43 [IQR, 36-55] jaar) werden in totaal 6538 nieuwe gevallen van kanker in het spijsverteringsstelsel (DSC) en 3791 sterfgevallen als gevolg van kanker in het spijsverteringsstelsel (DSC) geregistreerd.
Een hogere mate van fysieke activiteit werd geassocieerd met een lager risico op kanker in het spijsverteringsstelsel (DSC) (≥45 versus <3 MET-uren/week; hazard ratio , 0,83; 95% CI, 0,74-0,93; P < 0,001 voor trend) en mortaliteit (HR, 0,72; 95% CI, 0,62-0,83; P < 0,001 voor trend).
De omgekeerde verbanden waren duidelijk voor zowel kankers van het spijsverteringskanaal (DSC) als van de verbonden organen: de HR's bij vergelijking van 45 of meer MET-uren/week versus 3 MET-uren/week waren 0,85 (95% CI, 0,75-0,97) voor het risico op kanker van het spijsverteringskanaal (DSC) en 0,73 (95% CI, 0,58-0,92) voor het risico op kanker van de verbonden organen van het spijsverteringskanaal.
De traditionele dosis-responsanalyse suggereerde dat het laagste risico op kanker van het spijsverteringskanaal werd bereikt bij ongeveer 50 MET-uren/week. Echter, wanneer consistentie op de lange termijn werd beschouwd, bleek dat, vergeleken met personen met minimale activiteit, het consequent behalen van de richtlijn op een matig niveau (mediaan 16,9 [IQR 13,6-20,5] MET-uren/week) gedurende 3 decennia geassocieerd was met een aanzienlijke vermindering van het risico op kanker van het spijsverteringskanaal (DSC) (HR 0,83; 95% CI 0,75-0,90).
Terwijl het uitvoeren van veel hogere hoeveelheden (mediaan 38,5 [IQR 28,5-53,8] MET-uren/week) niet geassocieerd was met verder voordeel (HR 0,87; 95% CI 0,81-0,93).

Met als conclusie:

De bevindingen van deze studie suggereren dat het handhaven van een matig niveau van fysieke activiteit in de vorm van wandelen en hardlopen van ongeveer 17 MET-uren per week (d.w.z. 5 uur stevig wandelen of 2 uur hardlopen per week) gedurende 30 jaar voldoende was om een optimaal effect te bereiken bij het verminderen van het risico op kanker van het spijsverteringskanaal (DSC).

Het volledige studierapport is gratis in te zien. Klik daarvoor op de titel van het abstract:

Original Investigation

Consistent Adherence to Physical Activity Guidelines and Digestive System Cancer Risk and Mortality

Key Points

Question Is consistent adherence to the recommended physical activity level (≥7.5 metabolic equivalent task -hours/week) over time associated with lower digestive system cancer (DSC) risk?

Findings In this cohort study of 231 067 men and women followed up for up to 32 years, traditional dose-response analyses suggested that approximately 50 MET-hours/week was associated with optimal DSC risk reduction. After incorporating long-term consistency, consistently reaching the guideline at moderate levels (median, 17 MET-hours/week) was associated with substantial reductions in DSC risk, whereas performing much higher levels (ie, consistently approximately 39 MET-hours/week) was not associated with further benefit.

Meaning The findings of this study suggest that maintaining a moderate level of physical activity approximately 17 MET-hours/week (ie, 5 hours of brisk walking or 2 hours of running each week) over 3 decades was sufficient to achieve optimal benefit in reducing DSC risk.

Abstract

Importance Growing evidence suggests that physical activity protects against digestive system cancers (DSCs). However, it remains largely unknown whether consistently reaching the physical activity guidelines (≥7.5 metabolic equivalent task -hours/week) is associated with lower DSC risk or whether a much higher level is needed.

Objective To examine the association between physical activity and DSC risk and mortality with a focus on the optimal amount and long-term consistency in performing the recommended level over a long period of time.

Design, Setting, and Participants This population-based cohort study includes data from 3 large US prospective cohorts: Health Professionals Follow-Up Study, 1988-2020; Nurses’ Health Study, 1988-2021; and Nurses’ Health Study II, 1991-2021. Data analysis was performed between October 2024 and May 2025. Participants were men and women free from cancer and cardiovascular disease at baseline.

Exposures Total levels of leisure-time physical activity were assessed with biennial validated questionnaires and expressed in MET-hours per week. Consistency was calculated as the percentage of follow-up years meeting the recommended level (≥7.5 MET-hours/week).

Main Outcomes and Measures DSCs included cancers of digestive tract (mouth, throat, esophagus, stomach, small intestine, colon, and rectum) and digestive accessory organs (pancreas, gallbladder, and liver).

Results During up to 32 years of follow-up of 231 067 men and women (median age, 43 [IQR, 36-55] years), a total of 6538 incident DSCs and 3791 DSC deaths were documented. Higher physical activity levels were associated with lower DSC risk (≥45 vs <3 MET-hours/week; hazard ratio , 0.83; 95% CI, 0.74-0.93; P < .001 for trend) and mortality (HR, 0.72; 95% CI, 0.62-0.83; P < .001 for trend). The inverse associations were evident for both digestive tract and accessory organ cancers: the HRs comparing greater than or equal to 45 vs 3 MET-hours/week were 0.85 (95% CI, 0.75-0.97) for digestive tract cancer risk and 0.73 (95% CI, 0.58-0.92) for digestive accessory organ cancer risk. The traditional dose-response analysis suggested the lowest DSC risk was achieved at approximately 50 MET-hours/week. However, when long-term consistency was considered, compared with those with minimal activity, consistently reaching the guideline at moderate levels (median, 16.9 [IQR, 13.6-20.5] MET-hours/week) over 3 decades was associated with substantial reductions in DSC risk (HR, 0.83; 95% CI, 0.75-0.90), whereas that performing much higher amounts (median, 38.5 [IQR, 28.5-53.8] MET-hours/week) was not associated with further benefit (HR, 0.87; 95% CI, 0.81-0.93).

Conclusions and Relevance In this study, traditional dose-response analysis suggested that approximately 50 MET-hours/week was associated with optimal DSC risk reduction. After incorporating long-term consistency, maintenance of a moderate level approximately 17 MET-hours/week over 3 decades was associated with achieving optimal benefit in reducing DSC risk.